Beste believers en, vooral, non-believers. Onlangs heb ik, op voorspraak van mijn vrouw (believer), aan een retreat-weekend van Sandra deelgenomen. Ik ben daar als een retreat-scepsis naartoe gegaan, in de eerste plaats om mijn fantastische vrouw bij te staan. Maar ach, nu ik daar toch was, had ik wel eens willen zien of die Sandra ergens een gaatje kon vinden om in te porren en mij dichter bij mijn eigen gevoel te brengen. Daar heb ik het namelijk nogal moeilijk mee, door de alledaagse sleur en het gevecht daartegen, voel ik wel dat er vanalles wringt maar het wordt automatisch ergens weg gestopt…enter Sandra. Ik kan jullie verzekeren dat zij de juiste drukkingen heeft gevonden, niet enkel dat, ze wíst ook gewoon wat ik voelde; niet dat ik het haar verteld had. Hoe ze het doet, ik heb er nog steeds geen verklaring voor gevonden. Er zijn dat weekend wel meer dingen gebeurd waar ik geen antwoorden voor heb, maar wat ik wél zeker weet, is dat iedereen daar aanwezig zich op het eind van de rit een stukje beter voelde. De druk was van de ketel, er zijn weer wat dingen opgeruimd. Ik had het vooraf nooit durven denken, maar ik kan het potverdorie iedereen aanraden. Vijf dikke, fonkelende sterren.